توسط : فرگردگردشگری |یادداشت ستایش ایران منش
در عصر «گردشگری محتوامحور»، اختلال در شبکههای اجتماعی و قطعی اینترنت، تیر خلاصی بر پیکرهی نیمهجان تبلیغات توریسم کشور است.
در حالی که رقبای منطقهای ایران با بودجههای میلیاردی در حال تسخیر فضای دیجیتال و جذب گردشگران جهانی هستند، صنعت گردشگری ایران با بحرانی خودساخته دستوپنجه نرم میکند: (مرگِ تدریجی تبلیغات در بستر اینترنت).
گردشگری در قرن ۲۱ دیگر با بروشورهای کاغذی و بیلبوردهای جادهای نمیچرخد؛ امروز «اعتماد» و «انتخاب» گردشگر در لایکها، کامنتها و استوریهای بلاگرها و آژانسهای گردشگری ساخته میشود. اما با هر بار اختلال یا قطع اینترنت، این زنجیره طلایی پاره میشود.
اولین اتفاقای که با پاره شدن این زنجیره می افتد ، سوختنِ سرمایههای تبلیغاتی است . وقتی آژانسهای مسافرتی و اقامتگاههای بومگردی میلیونها تومان برای کمپینهای دیجیتال، تولید ویدیو و تبلیغات هدفمند (Targeted Ads) هزینه میکنند، قطعی ناگهانی اینترنت یعنی هدررفتِ مستقیم سرمایه. این تبلیغات نه دیده میشوند و نه به «رزرو» ختم میشوند؛ و نتیجهاش چیزی جز ضرر خالص برای بخش خصوصی نیست.
از سوی دیگر، انزوای تصویری ایران در بازار جهانی گردشگری ، باعث می شود که گردشگر خارجی قبل از سفر، امنیت و زیبایی مقصد را در شبکههای اجتماعی نتواند چک کند. وقتی اینترنت قطع یا محدود میشود، جریان «محتوای مثبت» متوقف شده و میدان به دست اخبار منفی و شایعات میافتد. ما با دست خودمان، ویترین گردشگریمان را در تاریکی فرو میبریم.
و در نهایت شکستِ سنگینِ کسبوکارهای خُرد و حتی کلان گردشگری اتفاق می افتد بومگردیها و راهنمایان ، آژانس های فعال در حوزه گردشگری در تمام نقاط ایران، تنها ویترینشان یک صفحه اینستاگرام یا یک وبسایت کوچک است. قطع اینترنت، این کارآفرینان را که با خوندل کسبوکاری به راه انداختهاند، از دسترسی به مشتری محروم کرده و عملاً آنها را به ورطه ورشکستگی میکشاند.
سیاستگذاران در این بخش باید بدانند که اینترنت برای صنعت گردشگری، یک کالای لوکس نیست؛ بلکه «شریانِ حیات» است. نمیتوان از یک سو دم از «توسعه گردشگری و ارزآوری» زد و از سوی دیگر، کلیدِ برقِ اتاقِ تبلیغاتِ این صنعت را هر زمان که لازم بود، از جا کَند. ادامه این روند، ایران را به یک «نقطه کور» در نقشهی گردشگری جهانی تبدیل خواهد کرد که هیچ گردشگری جرأت عبور از آن را نخواهد داشت.
انتهای پیام/
